Het dansende licht

bibliografie verhalen bekroningen vertalingen recensies

Auteur: Tonke Dragt
ISBN: 9789025842277
Deze titel is: Leverbaar
Uitgeverij: Leopold
Eerste uitgave in: 2005

samenvatting

Als je op de kaart kijkt van het Rijk van Unauwen, zie je ten noorden van de westelijke Havenstad de burcht Iduna. Ten zuiden van die stad, bij een uitmonding van de Witte Rivier, kun je een vuurtoren zien? de enige die op oude kaarten staat…

Zo begint ‘Het dansende licht’, het titelverhaal van dit boek, over de vuurtorenwachter die niet dansen kon. In deze bundel staan zes verhalen: langere en kortere, sommige eerder gepubliceerd, andere nog nooit in boekvorm verschenen.
Het zijn sprookjes, het zijn avonturen, het zijn verhalen over goed en kwaad. Over de droom van prins Tarne die niet ontkomt aan zijn lotsbestemming; over die ándere prins, die omwille van zijn liefde voor de prinses afdaalt in diepe gewelven waar een vuurspuwende draak rondwaart…
De boeken van Tonke Dragt hebben een magische kracht: de lezer wordt als het ware het verhaal in getrokken. Door haar manier van vertellen beleef je het avontuur van de hoofdpersoon alsof je het zelf meemaakt. Niet voor niets werd zij bekroond met de Griffel deer Griffels!

verhalen

De dertiende fee (blz. 27-29)
De dertiende fee is boos dat ze nooit uitgenodigd wordt en spreekt een vloek uit over de koningsdochter: ze zal zich prikken aan een spinnewiel en sterven. De twaalfde fee zorgt er voor dat ze niet zal sterven, maar honderd jaar zal slapen. Al gauw krijgt de dertiende fee spijt en ze zorgt ervoor dat iedereen in het paleis honderd jaar slaapt zodra de prinses zich geprikt heeft. Ook zorgt ze voor een dappere jonge prins, en fluistert ze hem de naam van de prinses in: Doornroosje. Maar als de prins en de prinses een kind krijgen, wordt de dertiende fee weer niet uitgenodigd.
De twee koningen
Een koning heeft twee zonen, een tweeling. Edgar is nobel en goed, Edmond is boos en slecht. Omdat niemand weet wie van hen tweeën het eerst is geboren, wordt na de dood van de koning zijn rijk in tweeën gedeeld. Edgars land is rijk en welvarend, terwijl Edmonds rijk arm en is er vrees heerst. Edmond wil oorlog, terwijl Edgar de inwoners van Edmonds rijk ook een goed leven wil geven. Edgar gaat naar een kluizenaar, die hem een drankje geeft dat hij Edmond moet laten drinken. Na het drinken moeten ze in de tuin gaan wandelen. Dus nodigt Edgar zijn broer uit, maar deze vertrouwt hem niet en verwisselt de drankjes. Ze drinken, en per ongeluk drinken ze daarna nog uit elkaars glazen. Dan gaan ze de tuin in. Edgar is de eerste die in een boom veranderd, en Edmond volgt spoedig daarna. Zelfs als bomen zijn de broers nog totaal verschillend: Edmond is grauw en knoestig, met vieze vruchten; Edgar is mooi en fors, met lekkere vruchten. Er wordt een nieuwe koning gekozen, die heerst over beide landen. En vele jaren nog staan de twee bomen in de paleistuin.
Het mes: een spooksprookje
In een verlaten, vervallen kasteel zit een prinses, niet wetend wat ze daar nou eigenlijk doet. Een minstreel vertelt aan de koning, de prins en de hovelingen over het spookmes dat onzichtbaar door de wereld reist. Het snijdt dwars door mensen heen, en laat hen alles vergeten. Alleen het mes willen ze nog maar volgen, pakken, hebben. De prins gaat op weg, op zoek naar het mes. Hij wil de jonk vrouw die hem verraadde vergeten. Hij ontmoet de minstreel, die hem vertelt over de tovenaar aan wie het mes behoorde. Hij bouwde voor een verre prinses een kasteel. Toen ging hij naar haar toe. Maar voor hij er was, was de prinses al verliefd geworden op een prins. Hij wilde de prins doden met zijn mes, maar de prinses sprong ervoor. Op het laatste moment vermoordde de tovenaar het mes, en het werd een spookmes. De prinses werd ijskoud en stuurde beide mannen weg. Het kasteel begon te vervallen, en de tovenaar merkte dat hij zijn toverkracht kwijt was. Volgens de minstreel is het mes op zoek naar de prins die door de prinses werd bemind. De prins moet, om de betovering te verbreken, het mes pakken voor het hem doorboort. En dan het hart van de tovenaar doorsteken. De prins trekt verder, en wordt doorboord door het mes. Hij vergeet alles, en hij moet achter het mes aan. Het mes reist terug naar waar het vandaan kwam, en zo vindt de prins de prinses. Hij krijgt een deel van zijn herinneringen terug. Hij zorgt voor de prinses. De tovenaar kijkt toe en ziet dat er iets gebeurt: de betovering verdwijnt, de prins en de prinses hebben elkaar eindelijk gevonden. De tovenaar/minstreel hoeft niet meer gedood te worden, al begrijpt de tovenaar ook niet hoe dat kan. Hij heeft zijn macht terug, en maakt het kasteel weer als vroeger.
Het was maar een droom